| The 的个人资料Purezila's ("v") story日志列表 | 帮助 |
|
7月19日 For Myself & My Runway : ตัดใจ....ครั้งสุดท้าย (สู้โว้ย!!)ในที่สุดก็จบแล้ว
จบการตามหา
จบการไขว่คว้า
ในที่สุดก็สั่งตัวเองให้หยุดได้สักที
หยุดรัก
หยุดรอคอย
หยุดหลอกตัวเอง
"หยุดใช้ชีวิตอยู่ในความทรงจำ"
แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำได้รึเปล่า
เพราะทุกครั้งที่บอกกับเพื่อนๆ ว่า
"จะตัดใจแล้ว จะเลิกรักเลิกรอพี่ _a_ แล้ว"
แต่ก็ไม่เคยทำได้สักที
เวลาผ่านไปไม่เท่าไหร่ ก็มาคร่ำครวญถึงความรักเก่าๆ ที่จากไปตั้งนานแล้ว (หรือเรียกอีกอย่างว่า "เพ้อ" อย่างที่อินพ เพื่อนที่แสนดีคนนึง ที่คอยให้กำลังใจ คนบ้าๆ คนนี้ กับเรื่องเดิมๆ ที่น่าเบื่อ มาตลอด 3 ปี เกือบ 4 ปี)
แล้วอีกแป๊ปนึง ก็เกิดอารมณ์มุ่งมั่น จะตัดใจอีก
แล้วก็ทำไม่สำเร็จ
ตัดๆ ต่อๆ อย่างนี้มาเป็นร้อยครั้งแล้วมั๊ง (ใช่มะ พี่นก??)
แต่ครั้งนี้คิดว่าคงทำได้สำเร็จจริงๆ แล้ว
ขอเล่านิดนึงก่อนว่า
ตอนที่โดนทิ้งเนี่ย เค๊าสัญญาไว้ว่า "เพียวจะเป็นแฟนผู้ชายคนเดียวของพี่ พี่จะไม่มีแฟนเป็นผู้ชายแล้ว"
ส่วนเรา ก็ตอบกลับไปว่า "จะรักเหมือนเดิมนะ จะรออยู่ตรงนี้ ไม่ว่าจะ 1 ปี 3 ปี 5 ปี หรือว่า 10 ปี ก็จะรอให้กลับมา"
ตอนนี้เวลาก็ผ่านไปแล้วเกือบ 4 ปี รอแล้ว รอเล่า รอ รอ รอ
เฮ้อออ ไม่กลับมาซักที
รอไป ท้อไป ตัดใจหลายครั้ง
พอตัดใจ ไม่โทรไปหา ไม่ส่ง msg ไป
พี่เค๊าก็กลับมาเขย่าตะกอนหัวใจให้คลุ้งขึ้นมาอีก ด้วยคำพูดเดิมๆ
"คิดถึงเพียวจัง ไม่รู้ว่าทำไม แต่อยู่ดีๆ ก็คิดถึง คิดถึงจนทนไม่ไหว เลยต้องโทรมาหา"
"ตอนนี้เพียวคบใครอยู่"
"เราลองกลับมาคบกันอีกครั้งดีมั๊ย"
"เป็นห่วงเสมอนะ"
และอีกมากมาย
แต่คำพูดไม่กี่ประโยค ที่เค๊าไม่ได้พูดออกมาจากหัวใจ
แต่มันก็มีอานุภาพเพียงพอ ที่คนโง่ๆ คนนึงจะยอมเอาหัวใจ ที่หยิบคืนมา กลับไปวางไว้บนกองไฟเหมือนเดิม
ปรากฏการณ์นี้จะเกิดขึ้นทุก ๆ 3 เดือนโดยเฉลี่ย
ถ้าระหว่างเพียวกับพี่_a_ เป็นการร่วมทุนทำธุรกิจกัน
ก็เรียกได้ว่ามีการแถลงความคืบหน้าของธุรกิจแบบไตรมาศ ^_^ ตึ่งโป๊ะ!!
แต่เค๊าก็ไม่เคยรักษาสัญญาที่ให้ไว้
ได้รู้มาตลอดว่าเค๊าก็ยังจีบผู้ชายคนนู้น คนนี้ ไปเรื่อย
เลยมานั่งคิดว่า
"มีแต่กูนี่หว่า ที่รักษาสัญญามาตลอด"
ถึงจะไม่ได้รักษาแบบเต็มที่ก็เหอะ
เพราะบางช่วงก็แว๊บไปหลั่นล๊า กะผู้ชายคนนู้นคนนี้
บี อาร์ท นนท์ บิ๊ก ทอมมี่ โรมิโอ ที กิ๊ก กอล์ฟ อิ๊กคิว แจ๊ค จิม เอิร์ธ มี่ นิค หน่อง วุ๊ย เพียบ
แต่ก็ไม่เคยอยู่กะใครได้นานเลย สุดท้ายก็กลับไปคิดถึงพี่_a_อยู่ดี
ก็มันรักนี่หว่า รักแรก ใครจะลืมลงวะ?!! ถามหน่อยดิ๊?
แต่แหม!!
ความจริงที่ได้รู้มาเนี่ย มันก็เจ็บว่ะ
เค๊าเนี่ยเป็นรักแรกของเรา
แต่เราเนี่ย ไม่เคยได้รับเกียรติเข้าไปอยู่ในลิสต์ความรักของเค๊าเลยซักครั้ง
คบกะเราตั้งแต่ปี 42 - ปี 45
พอเลิกกะเราไปไม่เท่าไหร่
พ่อคุณก็ประกาศว่า ตัวเค๊าเนี่ย
"4 years without love"
อ้าว ซวยสิกู
เที่ยวไปบอกใครๆ ว่า "เพียวทิ้งผม"
ทั้งๆ ที่ "อิเพียว" เนี่ย โดนทิ้งทางโทรศัพท์นะ
แค่นั้น มันก็เจ็บพออยู่แล้ว
แต่สงสัยพี่แกคงยังไม่สะใจพอ ตอกย้ำ ยำตีนลงมาอีกว่า
"ไม่เคยมีความรักมา 4 ปีแล้ว"
โอ้ววว
แล้วที่ไปนั่งจับมือกันที่พัทยา ฟังเสียงคลื่น ดูแสงดาว
แล้วไอ้เพลง "รักเดียวใจเดียว" ที่มานั่งดีดกีตาร์ ร้องให้ฟัง
แล้วไอ้จี้ห้อยคอภาษาจีนคำว่า "อ้าย" ที่ให้มา กะรอยสักคำเดียวกันที่ข้อมือซ้ายของคุณ
และอีกมากมายหลายอย่าง มันไม่ได้เรียกว่า "ความรัก" หรอกเหรอ???
เศร้าใจจริงๆ T_T
แต่ก็แปลก
กูเนี่ย ใครๆก็รู้ว่าขึ้นชื่อเรื่อง "ขี้โมโห" "โวยวาย" "ขี้หงุดหงิด"
อะไรขัดใจนิดๆหน่อยๆ "ปี๊ด" ทันที สมเป็นลูก "เฮียเม้ง" กะ "เจ๊วีน" จริงๆ
แต่กับพี่ _a_ เนี่ย โดนเค๊าทำร้ายจิตใจ มาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
ไม่เคยโกรธเลยสักครั้ง
มันช่าง "มหัศจรรย์แห่งรัก" จริงๆ ^o^
มหัศจรรย์มากๆ
เสียเวลาไปเกือบ 4 ปี โดยที่ไม่ได้ทำอะไรดีๆ ให้ตัวเองเลย
"โง่อย่างมหัศจรรย์" จริงๆ เลยกู - -"
คนที่โดนทิ้งเนี่ย นอกจากจะเสียใจ เสียน้ำตาแล้วเนี่ย
มันยังเสีย "ความเชื่อมั่นในตัวเอง" ไปด้วยอีกต่างหาก
พอเจอ "ความสัมพันธ์ที่น่าจะไปได้ดี" ก็ปอดแหก ทำมันพังซะอย่างงั้น
เพราะคิดว่า "เราไม่คู่ควรแน่ๆ"
หรือไม่ก็กลัว
"จะโดนทิ้งอีกรึเปล่าวะ กูชิ่งก่อนดีกว่า
หลบออกมาก่อนที่จะรักไปมากกว่านี้
ก่อนที่จะต้องเจ็บอีกครั้งดีกว่า"
ชีวิตรักก็วนเวียนอยู่อย่างนี้ไปเรื่อย เป็นวงกลม ไม่ได้ลงเอยกับใครซักที
แต่ตอนนี้อยากใช้ชีวิตของตัวเอง "โดยตัวเอง เพื่อตัวเอง" บ้างแล้ว
(ตั้งรัฐบาลหัวใจคณะใหม่มันซะเลย "กูเป็นประชาธิปใจแล้วโว้ย" ตึ่งโป๊ะ!!)
มันอาจจะแปลกๆ ที่จะกลับมาคิดถึงตัวเอง ทั้งๆ ที่ เกือบ 4 ปีที่ผ่านมา คิดถึงแต่พี่_a_
"โลกที่ไม่มีพี่_a_ อาจจะเดินแล้วใจสั่นๆสักหน่อย แต่อย่างน้อย "น้ำตา" ก็ไม่ไหล (มั๊ง)"
สู้โว้ย!!!
评论 (36)
引用通告此日志的引用通告 URL 是: http://purezila.spaces.live.com/blog/cns!B3DF4F4ACC7DD148!420.trak 引用此项的网络日志
|
|
|